บทกวีนิพนธ์โดย เทย์เลอร์ สวิฟต์
โดยสรุป
ณ การพิจารณาคดีนี้
ฉันยืนอยู่ต่อหน้าเพื่อนสมาชิก
ของสำนักกวีผู้ทุกข์ระทม
พร้อมด้วยผลสรุปการค้นพบทั้งหมดของฉัน
เป็นการรายงาน เป็นการย้อนเส้นทางอย่างละเอียดถี่ถ้วน
เพื่อวัตถุประสงค์ในการเตือน
เพื่อเป็นการย้ำเตือน
ดังที่พวกคุณทั้งหลายอาจจดจำได้
ฉันถูกโจมตีด้วยอาการ
ของความเป็นมนุษย์ที่ถูกบดบัง
ซึ่งอธิบายคำร้องของฉันในวันนี้
ว่าเป็นเพียงความ วิ ก ล จ ริ ต ชั่วคราว
คุณเห็นไหม ลูกตุ้มแกว่งไปมา
โอ้ ความวุ่นวายที่มันนำพามา
นำพาสัตว์ร้ายในกรงให้กระทำ
สิ่งแปลกประหลาดที่สุด
คนรักใช้เวลาหลายปีปฏิเสธชะตากรรมที่ถูกลิขิต
ความขุ่นเคืองกัดกร่อน
ดาราจักรที่เราสร้างขึ้นด้วยกัน
ดวงดาวถูกวางและติดกาว
อย่างประณีตด้วยมือ
ข้างพัดลมเพดาน
ลองอธิษฐานต่อดาวหาง
ลองทำให้แสงริบหรี่ลง
ลองโคจรรอบดาวเคราะห์ของเขา
บางดวงไม่เคย
โคจรมาบรรจบกัน
และในบทสนทนาครั้งเดียว ฉันพังทลายท้องฟ้าทั้งผืนลง
ฤดูใบไม้ผลิผุดพรั่งพร้อมสีสันแห่งอิสรภาพอันเจิดจ้า
แล้วก็มีเสียงดังระเบิดจากช่องแสงบนเพดานที่พุ่งทะลักเข้ามา
บางสิ่งที่เก่าแก่ ใครบางคนที่ศักดิ์สิทธิ์ ผู้บอกฉันว่าเขาเปลี่ยนเป็นคนใหม่ได้
ฉันจึงออกจากเตาอบ
แล้วเข้าไปในไมโครเวฟ
ออกจากคุก แล้วโดนคลื่นยักษ์กลืน
ช่างกล้าหาญเสียจริง
ที่จะช่วยจักรพรรดินีออกจากหอคอยสีทองของเธอ
แกว่งดาบที่เขาแทบจะยกไม่ขึ้น
แต่ความเหงาโจมตีในชั่วโมงอันเป็นชะตากรรมนั้น
ผลไม้ที่ห้อยต่ำบนริมฝีปากเปื้อนไวน์ของเขา
เขาไม่เคยแม้แต่จะสัมผัสผิวเผินของฉัน
ไม่มีใครทำได้เลย
"สรุปแล้ว มันไม่ใช่ความรัก!"
ฉันกรีดร้องพร้อมกับทุบกำปั้น
ลงบนโต๊ะกาแฟที่มีรอยวงกลม
มันคือภาวะคลั่งร่วมกัน
มันคือการทำร้ายตัวเอง
มันคือบ้านแล้วก็ภาวะหัวใจหยุดเต้น
รอยยิ้มครึ่งปากค่อย ๆ คืบคลานขึ้นบนใบหน้าของกวีผู้นี้
เพราะผู้ชายที่แย่ที่สุดนั่นแหละที่ฉันเขียนได้ดีที่สุด
ดังนั้นฉันขอส่งมอบเป็นหลักฐาน
ตัวตนที่มัวหมองของฉัน
แรงบันดาลใจของฉันที่ได้มาเหมือนรอยฟกช้ำ
เครื่องรางและเสน่ห์ของฉัน
เสียง ติ๊ก
ติ๊ก
ติ๊ก
ของระเบิดเวลาของความสัมพันธ์
หลอดเลือดดำของฉันเต็มไปด้วยน้ำหมึกดำสนิท
ทุกสิ่งย่อมยุติธรรมในกวีและความรัก…
ขอแสดงความนับถืออย่างจริงใจ
ประธานสำนักกวีผู้ทุกข์ระทม